Pulpit w trzech wymiarach

Rzucanie ikonami

Dodanie trzeciego wymiaru przez Real Desktop ma nie tylko walor estetyczny, ale również funkcjonalny. Głównie za sprawą zmiany działania ikon i ich reakcji na poczynania użytkownika. Przykładowo możliwe jest obracanie ikon, podnoszenie ich, czy wręcz „rzucanie” ikonami po całym pulpicie oraz przymocowywanie ich do ścian „wirtualnego pokoju” i układanie w stosy. Zwłaszcza ta ostatnia funkcja jest szczególnie przydatna, gdyż umożliwia zgromadzenie na pulpicie – i to w postaci uporządkowanej – mnóstwa plików. Użytkownik może ułożyć np. stosik zdjęć z wakacji, stos plików wideo z ostatniego spotkania rodzinnego itp.

To nie wszystko. Dzięki możliwości płynnego regulowania wielkości ikon można samodzielnie nadać „rangę ważności” poszczególnym obiektom. Przykładowo najważniejsze skróty do aplikacji mogą być dużymi ikonami powieszonymi na wirtualnej ścianie. A mniej istotne pliki ułożone w stosik w rogu pulpitu. Jeżeli użytkownik przesadzi z ustawieniami, program wspiera go funkcjami przywracania domyślnych wielkości ikon. Potrafi także rozrzucone w nieładzie po całym pulpicie ikony automatycznie ustawić wzdłuż siatki pulpitu i obrócić je we właściwym kierunku.

Obsługa i stabilność

Kontrolowanie ikon na przestrzennym pulpicie wymaga przyzwyczajenia. Myszka nie wystarcza, trzeba pomagać sobie klawiszami (np. [Shift]), jednak dzięki podpowiedziom i polskojęzycznemu modułowi konfiguracyjnemu dostosowanie programu do własnych potrzeb nie powinno sprawić kłopotów. Niestety, podczas testów odnotowaliśmy pewne problemy ze stabilnością, i to zarówno na maszynach pracujących z układami graficznymi AMD/ATI, jak i komputerami, w których za grafikę odpowiadały chipy Nvidii. Nie trzeba dodawać, że karta graficzna zgodna z DirectX jest wymagana. Ale bez obaw – Real Desktop nie pobiera gigantycznych zasobów, zużycie pamięci podczas testów to ok. 50 MB. Spowolnienie pracy na w miarę nowym komputerze nie jest odczuwalne.