Film na karcie

Ergonomia sterowania

Nie po raz pierwszy okazało się, że najłatwiej steruje się funkcjami urządzenia za pomocą przełącznika krzyżowego lub dżojstika. Dobrym przykładem jest Canon, który ma przyciski sterujące na ramce ekranu, pod kciukiem prawej ręki znajduje się kółko wyboru trybów, a pod palcem wskazującym – zoom.

Nietypowy system sterowania ma kamera JVC. Jest to tzw. laserowy czujnik dotykowy (linijka reagująca na ruch przesuwającego się palca). W praktyce to rozwiązanie niezbyt wygodne i nieprecyzyjne.

Najmniej wygodne są kamery Toshiby, w których sterowanie funkcjami w trakcie filmowania wymusza takie ułożenie palców, które powoduje zasłonięcie wbudowanej lampy, a nawet obiektywu. W ramach rekompensaty użytkownik otrzymuje funkcję... odtwarzacza MP3, dyktafonu i odczytu plików tekstowych.

Jakość obrazu

Kamera firmy Canon, która swoją budową najbardziej przypomina tradycyjne kamery MiniDV czy z dyskami twardymi, również jest w stanie się z nimi równać jakością obrazu. W naturalnym, jasnym świetle trudno jej cokolwiek zarzucić. Jak na model o rozdzielczości typowej dla systemu PAL oferuje przede wszystkim niezłą ostrość obrazu, z czym niektóre konkurencyjne modele mają znaczne problemy.

W przypadku słabego oświetlenia (jasność porównywalna z lampką nocną) praktycznie wszystkie kamery kiepsko sobie radzą. Na niektórych nagraniach kompletnie nic nie widać, a po zwiększeniu czułości (tryb nocny) na obrazie pojawia się ziarno, smugi i inne zakłócenia. Także Canon nie jest pod tym względem idealny, bo widać nieznaczne smużenie za ruchomymi obiektami, ale jakość nagrań w takich warunkach jest nie najgorsza.

Kamera Canon FS10 okazała się najlepsza pod każdym względem – zarówno jeśli chodzi o jakość obrazu, jak i wyposażenie, komfort obsługi, możliwości i praktycznie wszystkie inne aspekty ważne dla użytkownika. Niestety, jest to też najdroższy spośród testowanych modeli, choć zakup tańszego trochę mija się z celem.