Interia na wizji

Cisza na planie

W programach telewizyjnych dźwięk jest równie ważny jak obraz. Przykładowo warszawskie studio Interia.tv jest przystosowane do rejestrowania dyskusji ośmiu osób równocześnie – używa się do tego przenośnych, bezprzewodowych zestawów mikrofonowych, tzw. mikroportów. W praktyce rzadko zaprasza się do studia aż tylu gości, aby uniknąć sytuacji, że zbyt wiele osób mówi jednocześnie, a widz nic nie może zrozumieć.

Zarejestrowany w studiu dźwięk trafia do procesorów dźwięku, które usuwają wszelkie niedoskonałości sygnału – szumy, buczenie – oraz normalizują stopień głośności dźwięku – dzięki temu cały czas ma on tę samą głośność. Do dalszej obróbki dźwięku służy mikser dźwięku. Realizator programu używa go np. do przełączania kanałów, sterowania czułością.

Sygnały wychodzące z mikserów obrazu i dźwięku tworzą gotowy materiał przeznaczony do emisji na antenie stacji. Trafia on do komputera, który przerabia go na transmisję strumieniową w specjalnie napisanym programie do kodowania sygnału. Aplikacja korzysta z zasobów sprzętowych zainstalowanych w komputerze: karty dźwiękowej Sound Blaster oraz specjalistycznej karty wideo. Transmisja strumieniowa jest wysyłana stałym łączem o przepustowości 4 Mb/s do Krakowa, gdzie znajdują się główne serwery Interia.tv, emitujące sygnał w internecie.

Postprodukcja

Przygotowywanie materiałów przeznaczonych do późniejszej emisji nie różni się zbytnio od nagrywania programów na żywo. Przede wszystkim nagrania nie zamienia się na bieżąco na transmisję strumieniową, lecz zapisuje na dysk twardy komputera. Do redakcji w Krakowie materiał jest wysyłany w postaci pliku AVI. Tam jest on dodatkowo opracowywany w procesie postprodukcji, który odbywa się w całości na komputerze z wykorzystaniem aplikacji z pakietu Adobe Premier Pro. Usuwane są wszelkie niedoskonałości obrazu i dźwięku, a w razie konieczności wycina się niepotrzebne fragmenty programu. W postprodukcji do obrazu dodawane są elementy graficzne, np. animowane podpisy, oraz tzw. dżingle, czyli materiały reklamujące samą stację, a także poszczególne programy. Dżingle pełnią rolę przerywników w programie głównym.

Do postprodukcji trafiają także materiały zarejestrowane poza studiem, np. na koncertach i różnego rodzaju imprezach. W terenie, podobnie jak w studiu, obraz jest rejestrowany za pomocą niewielkich kamer cyfrowych, które zapisują dane na taśmach standardu Digital Video (DV) w standardzie PAL. Na taśmach DV rejestrowany jest także dźwięk. Materiał z kamery przegrywa się następnie w studiu do pliku AVI i trafia on do postprodukcji.

Opracowany i zmontowany materiał jest konwertowany do postaci trzech plików formatu flash o różnej jakości – 56, 128 i 512 Kb/s, które są umieszczane w bazie danych stacji. Widz może zatem dostosować wielkość obrazu (dźwięk nie jest kompresowany) do przepustowości swojego łącza i oglądać przekaz komfortowo, bez przestojów.

Linki do plików z bazy danych stacji Interia.tv są zamieszczane na witrynie telewizji. Dzięki temu materiały są dostępne dla wszystkich na żądanie. Do plików z bazy danych odwołuje się także program Selektor – podczas transmitowania programów przygotowanych w postaci playlisty.