Monitory z klasą

Podsumowanie testu

W naszym teście uwzględniliśmy osiem monitorów różnych producentów w dość szerokim przedziale cenowym 800–1600 zł. W tańszej grupie dominują matryce VA, w droższej – IPS.

Jasność i kontrast

Jasność testowanych monitorów jest bardzo różna. Najsłabiej świeci monitor HP, bo jego maksymalna jasność wynosi tylko 183 nity (kandele na metr kwadratowy). Jednak, biorąc pod uwagę, że zalecany poziom jasności to 120 nitów, nawet ten monitor ma spory zapas.

Jeśli chodzi o kontrast, skupiliśmy się na kontraście statycznym, czyli stosunku jasności między białym a czarnym obrazem. W przypadku matryc VA producenci podają wartość 3000:1, a w przypadku IPS – 1000:1. Zgadza się to mniej więcej ze stanem faktycznym, tyle że testowane przez nas monitory VA osiągały kontrast 1000–2000:1, a monitory IPS około 600:1.

Rewelacyjne są pod tym względem modele Eizo i Samsunga, które dają tak głęboką czerń, że w pewnych warunkach kolorymetr służący do testów nie miał możliwości jej zmierzenia.

Jakość kolorów

Pomiary błędów odwzorowania barw wypadły we wszystkich monitorach bardzo dobrze. Najlepszy okazał się monitor Fujitsu, w którym błąd kolorów delta E względem profilu sRGB wynosił tylko 1,3 pkt. Okazało się, że przy takich parametrach kalibracja monitora może mieć wręcz negatywny wpływ na jego obraz, bo po jej wykonaniu błąd odwzorowania barw wzrósł do 1,6 pkt. Oczywiście część z tej liczby to błąd pomiarowy.

Niezbyt dobrze wypadły monitory Benq oraz iiyama, w których błąd kolorów wynosił około 4 pkt – tyle, ile w przeciętnym monitorze z matrycą TN.

Temperatura barwowa

Większym wyzwaniem dla testowanych monitorów okazało się utrzymanie temperatury barwowej na zadanym poziomie 6500 K. Część monitorów w predefiniowanym trybie sRGB miała zawyżoną temperaturę około 7000 K, co objawia się zimnym zielononiebieskim obrazem. Najwyższą wartość, 8066 K, miał wymieniony wcześniej monitor Fujitsu, ale subiektywnie obraz był najbardziej przekłamany w monitorze Benq.

Poza tym monitory Benq oraz iiyama miały bardzo zmienną temperaturę barwową w zależności od jasności. Przykładowo, w przypadku iiyamy biel miała temperaturę 6487 K, a szarość 25 proc. – temperaturę 7226 K. Oznacza to, że np. dwa takie same zdjęcia, ale różniące się jasnością, będą miały zupełnie inne barwy.

Równomierność podświetlenia

Poprawne wyświetlanie jak najszerszej palety barw ma sens wtedy, gdy dotyczy to całej powierzchni monitora, a także obrazu widzianego pod dowolnym kątem. Dlatego te detale miały duży wpływ na końcową ocenę. Większość monitorów była pod tym względem bardzo dobra. Równomierność podświetlenia nie była może idealna, ale potrzeba wprawnego oka, by dostrzec defekty. Wyjątkiem był monitor Fujitsu, którego prawa dolna część obrazu świeciła wyraźnie jaśniej niż reszta ekranu. Ponadto monitor ten miał uszkodzony piksel.

Kąty widzenia

Kąty widzenia w niemal wszystkich testowanych monitorach oceniliśmy jednakowo, choć różnice między VA oraz IPS są widoczne. Z reguły jasne, nasycone barwy oglądane pod dużym kątem są lepiej wyświetlane na matrycach IPS. Jednak cienie ujawniają niedoskonałość, jaką jest słaby kontrast IPS. Dlatego np. na czarnym tle matryce IPS widziane pod kątem świecą zdecydowanie jaśniej i mienią się różnymi odcieniami pochodzącymi od podświetlenia (efekt ten nie występował w monitorze HP).

Bardzo słabo pod tym względem wypadł monitor Benq: wyświetlana na nim biel, oglądana z boku, miała odcień zielony, a z góry – odcień różowy.

Czas reakcji matrycy

Innym problemem może być smużenie na ruchomym obrazie, które faktycznie w testowanych monitorach jest większe niż w tanich modelach TN. Widać to doskonale na benchmarkach, takich jak Pixel Persistence Analyzer, bo na filmach czy w grach wcale nie jest dokuczliwe. Wyjątkiem mogą być jedynie bardzo kontrastowe sceny.

Ponadto wszystkie testowane monitory z matrycami VA zostały wyposażone w funkcję overdrive, która skraca czas reakcji matrycy. Jednak ogólnie potwierdziła się teoria, że matryce VA są pod tym względem gorsze niż IPS.

Konstrukcja

Pod względem budowy monitory różnią się wieloma detalami: złączami, konstrukcją podstawy, wyposażeniem dodatkowym (głośniczki, czujnik oświetlenia, czujnik obecności użytkownika itp.).

Na ergonomię pracy ma ogromny wpływ konstrukcja podstawy monitora. Większość testowanych monitorów (z wyjątkiem Eizo oraz iiyama) została wyposażona w podstawę o regulowanej wysokości, dzięki której można łatwo dostosować monitor do wysokości biurka, swojego wzrostu itp.

Dodatkowym atutem monitorów z regulowaną podstawą jest możliwość obrócenia ekranu do pozycji pionowej, choć raczej niewiele osób z tego korzysta.

Dodatki

Niektóre monitory mają też inne ciekawe elementy, choć oczywiście należy je traktować tylko jako dodatki do dobrego ekranu. I tak na przykład Benq, Eizo, Fujitsu i NEC mają czujnik światła, dzięki któremu jasność ekranu może być ustawiana automatycznie, w zależności od aktualnego oświetlenia w pomieszczeniu. Monitory Benq i NEC dodatkowo mają wbudowany czujnik obecności użytkownika, który wyłącza monitor, gdy odejdziemy od komputera.

Innym ciekawym, ale naszym zdaniem zbytecznym, elementem jest pilot zdalnego sterowania dołączony do monitora Eizo. Wygoda korzystania z niego jest taka sama, jak w przypadku każdego innego panelu regulacyjnego, tyle że można go używać na większą odległość. Dodatek tego typu miałby duże znaczenie, gdyby monitor był wyposażony w tuner telewizyjny.