Tani kompakt

Podsumowanie testu

Wszystkie testowane aparaty kosztują około 300 zł, a więc są to kompakty bardzo tanie. Najtańszy, Samsung ST30, można kupić dokładnie za 222 zł w sklepie internetowym.

Wielkość

Najmniejszy z testowanych aparatów, Samsung ST30, waży tylko 102 gramy i jest zdecydowanie mniejszy od wszystkich urządzeń w teście. Na drugim końcu skali znalazł się ważący prawie 200 gramów Canon PowerShot A800. W nim oraz w urządzeniu Kodaka jako źródło zasilania zastosowano baterie AA, które znacznie zwiększyły wagę oraz wymiary urządzeń. Pozostałe aparaty są zasilane przez lekkie akumulatory.

Tylko dwa aparaty, Olympus i Kodak, mają ekrany o przekątnej 3”. Pozostałe modele mają mniejsze wyświetlacze, zazwyczaj 2,7”, a najmniejszy ekranik znalazł się w miniaturowym Samsungu, co daje się odczuć podczas używania aparatu.

Pod względem ergonomii zwyciężył kompakt firmy Panasonic, który ma świetny panel przycisków i bardzo dobrze leży w dłoni.

Równie istotną cechą aparatu co ekran i ergonomia jest interfejs. Producenci różnie go wykonują. Niektórzy umieszczają wszystkie opcje w jednym menu, inni rozdzielają opcje na kilka okien – nie zawsze w logiczny sposób. Najlepsze proporcje między jednym i drugim sposobem znaleźli producenci aparatów Samsung, Sony i Panasonic.

Możliwości

Najbogatszy zestaw funkcji ma aparat Benq. Jako jedyny pozwala na ręczny dobór czasu naświetlania i przysłony. Kompakt potrafi także wykonywać zdjęcia z kompensacją cieni – ciemne fragmenty zdjęć są rozjaśnione przez elektronikę aparatu. Benq to także jeden z trzech aparatów w teście, który wykonuje szybkie zdjęcia seryjne – aparat robi serię zdjęć w bardzo krótkich odstępach (np. 30 na sekundę), wykorzystując do tego niską rozdzielczość.

Aparaty Sony i Olympus wyposażono w obiektywy o największym wśród testowanych zoomie 5x. Z kolei aparat Panasonica cechuje rosnąca wartość zoomu optycznego wraz z obniżaniem rozdzielczości zdjęcia – od 4x przy jakości 12 Mpix, do ponad 7x przy jakości 3 Mpix.

Poza tym kompakt Panasonica jako jedyny ma optyczną stabilizację obrazu. W innych aparatach stabilizacja działa na zasadzie elektronicznej obróbki zdjęcia. Dodatkowo zdarza się nakładanie na tę funkcję dziwnych ograniczeń, np. w Nikonie funkcja nie działa przy ISO ustawionej na inną wartość niż auto, a w Canonie występuje jako jeden z trybów tematycznych i w innych trybach działania aparatu jest niedostępna.

Do filmowania najlepiej użyć Panasonica, który ma dobre funkcje fotograficzne i potrafi rejestrować filmy w jakości 720p. Tę funkcję zapewniają jeszcze Benq i Olympus, ale te aparaty zajęły dalsze miejsca w naszym teście.

Jakość fotografii

Test pokazał, że żaden z testowanych aparatów nie robi idealnych zdjęć we wszystkich warunkach – każdy ma swoje mocniejsze i słabsze strony.

Na przykład zajmujący 4. miejsce Canon uzyskał najlepszą notę za zdjęcia w świetle dziennym oraz w trybie makro i przy dużym zoomie. Jednak słabo poradził sobie z fotkami robionymi przy słabym oświetleniu. Z kolei zajmujący 1. miejsce Nikon poradził sobie świetnie w ciemnościach, ale przy świetle dziennym wykonywał fotografie niedoświetlone.

Pomiar rozdzielczości obrazu dobitnie pokazał, że liczba megapikseli matrycy aparatu nie ma przełożenia na jakość zdjęcia. Mający „tylko” 10 megapikseli Canon uzyskał znacznie wyższą rozdzielczość obrazu (zarówno w centrum, jak i z boku kadru) niż jego 14-megapikselowi konkurenci. Fotki z Canona miały także bardzo niskie aberracje chromatyczne – efekt rozszczepienia światła na krawędziach obiektów. Niestety, na zdjęciach uzyskanych tym aparatem widać było największe szumy wśród wszystkich testowanych modeli przy niskiej czułości. Natomiast małe szumy, nawet przy wyższych ustawieniach czułości ISO, były cechą aparatu Sony.