Test bezprzewodowych kart sieciowych

W artykule:

• Co warto wiedzieć o standardach łączności bezprzewodowej
• Czym mogą się różnić poszczególne karty sieciowe
• Podsumowanie testu ośmiu kart 802.11ac
• Recenzje wybranych produktów
• Tabela z wynikami testu

W sklepach jest już mnóstwo sprzętu sieciowego zgodnego z najnowszym standardem bezprzewodowym 802.11ac. Są to przede wszystkim routery w cenach od 100 do około 700 zł – do pełnego wykorzystania ich możliwości potrzebna jednak będzie karta sieciowa, która również jest zgodna z tym standardem. Tymczasem większość nowych komputerów, nie mówiąc już o tych używanych w naszych domach, nadal ma karty starszego typu.

Właśnie tu pojawia się miejsce na karty 802.11ac, które kosztują od 60 do ponad 300 zł. W naszym teście sprawdziliśmy przede wszystkim te, które powinny cieszyć się największym zainteresowaniem, czyli ze środka tego przedziału cenowego. Dla porównania uwzględniliśmy również jeden drogi produkt oraz jeden bardzo tani.

Standardy Wi-Fi

O standardzie 802.11ac pisaliśmy już przy okazji testu routerów, czyli w PC Formacie 3/2014. Przypomnijmy, że wykorzystuje on częstotliwość 5 GHz (w czym jest zgodny z 802.11a oraz 802.11n), a szerokość pasma może wynosić maksymalnie 80 MHz (dwukrotnie więcej niż w 802.11n). Nominalna przepustowość pojedynczego strumienia 802.11ac wynosi 433 Mb/s – takie parametry mają najtańsze produkty, zatem kupując router 802.11ac za 100–150 zł czy kartę za 60–80 zł możesz mieć pewność, że jest to sprzęt o takich parametrach.

Droższe produkty korzystające z technologii 2x2 albo 3x3 MIMO, czyli wysyłające i odbierające jednocześnie dwa lub trzy strumienie danych, zapewniają teoretyczną przepustowość 867 oraz 1300 Mb/s.

Ponadto producenci sumują szybkość w sieci 802.11n oraz 802.11ac, podając taki parametr na opakowaniu. Jeśli karta korzysta z technologii 2x2 MIMO, to w sieci pierwszego typu osiąga szybkość 300 Mb/s, a w drugiej – 867 Mb/s. Razem to 1167, czyli prawie 1200 – stąd na opakowaniach bierze się oznaczenie AC1200. Może to być akceptowalne w przypadku routerów, ale w kartach sieciowych nie ma sensu – żadna karta nie łączy się z dwiema różnymi sieciami jednocześnie.

Karty i ich wyposażenie

Większość dostępnych kart sieciowych ma interfejs USB, co daje im najwyższą możliwą uniwersalność – umożliwia podłączanie do komputerów stacjonarnych, laptopów, a nawet tabletów z Windows. Jednak należy pamiętać, że przepustowość USB 2.0 to tylko 480 Mb/s, a w rzeczywistości niewiele ponad połowa tej wartości. W przypadku standardu 802.11ac nominalna przepustowość wynosi 433 Mb/s, a realna też jest o połowę niższa. Ponieważ jednak dla kart 2x2 MIMO port USB 2.0 może okazać się wąskim gardłem, mają one interfejs USB 3.0 i do takiego złącza w komputerze powinny być podłączane.

Jeśli chodzi o karty 802.11ac korzystające z techniki 3x3 MIMO, czyli z trzema antenami, występują one tylko w wersji PCI Express. W przypadku USB 3.0 byłyby po prostu za duże – nawet wersje 2x2 MIMO mają około 10 cm, więc są większe niż duży pendrive.

Karty mają także inne elementy wyposażenia: zewnętrzne anteny (dotyczy to kart PCIe), rozkładane antenki (w niektórych kartach USB), kontrolki informujące o pracy, a niekiedy również przycisk WPS do szybkiej wymiany kluczy szyfrujących z routerem. Niektórzy producenci dostarczają oprogramowanie do monitorowania pracy karty sieciowej, ale prawdę mówiąc, w większości dubluje ono funkcje systemu Windows i jest całkowicie zbędne.