Test dysków twardych - więcej i  szybciej

Wybór dysku twardego zależy od tego, jakiej pojemności potrzebujesz, jakiej wydajności oczekujesz, a także jaką kwotę możesz na niego przeznaczyć. Ale coraz większe znaczenie mają rozwiązania hybrydowe, łączące kilka technologii, a w efekcie dużą pojemność z dobrą wydajnością.

Duże i małe

Dyski twarde można podzielić na kilka grup, w zależności od ich parametrów. Zatem w pierwszej kolejności mamy dyski „duże” i „małe”, czyli o szerokości 3,5” oraz 2,5”. Pierwsze są przeznaczone do pecetów – mają największą pojemność, sięgającą obecnie 4 TB, a na horyzoncie są już pojemności 5 oraz 6 TB. Mają także bardzo dobrą wydajność, szczególnie jeśli chodzi o szybkość sekwencyjnego zapisu i odczytu danych (sięga 180 MB/s).

Modele 2,5-calowe są przeznaczone do laptopów, ale oczywiście w komputerze stacjonarnym też się zmieszczą. Montuje się je z użyciem tzw. sanek, sztucznie zwiększających szerokość do 3,5”. Przez mniejsze rozmiary mają mniejszą pojemność, słabszą wydajność, ale za to są znacznie bardziej energooszczędne.

Inne formaty dysków to w zasadzie ciekawostka, niestosowana na co dzień. Dosyć popularnym formatem jest 1,8” (do małych urządzeń, w których nawet 2,5” się nie mieści). Na rynku dostępne są jeszcze mniejsze dyski – tak małe, że wpinane bezpośrednio w port SATA  płyty głównej lub złącze mSATA w laptopie.

Wirujące i półprzewodnikowe

Drugie kryterium podziału dysków to HDD i SSD, czyli dyski przechowujące dane na wirujących tale- rzach lub pamięciach półprzewodnikowych (tzw. NAND flash ).

HDD występują w dwóch wymienionych wcześniej rozmiarach (kiedyś także w wersji 5,25” oraz 1,8”), SSD właściwie tylko w postaci „małych” urządzeń 2,5”. Dzięki szybkim układom elektronicznym dane mogą być zapisywane i odczytywane z szybkością przekraczającą 500 MB/s, a dostęp do danych można uzyskać w ciągu ułamka milisekundy. To najszybsze rozwiązanie do przechowywania dużych ilości danych, choć nie tak pojemne, jak HDD (jeśli mówimy o rozsądnym poziomie cen, np. do 1000 czy 2000 zł). Ogólnie niewielka pojemność przy stosunkowo wysokiej cenie to największe wady dysków półprzewodnikowych.

SSD występują także w wielu innych formatach, oferujących jeszcze lepszą szybkość, jeszcze mniejsze rozmiary itd. Są to jednak rozwiązania do specyficznych zastosowań i nie będziemy się nimi zajmować.

Kombinacje

Skoro jedne dyski są pojemne, a inne szybkie, naturalną koleją rzeczy jest łączenie tych rozwiązań, by uzyskać produkt, który ma same zalety. Mamy tu przynajmniej trzy możliwości.

Gotowym rozwiązaniem jest SSHD – klasyczny dysk z pamięcią flash o pojemności przynajmniej kilku GB, w której przechowywane są najczęściej używane pliki systemowe. Podobnym rozwiązaniem, które jednak nie wymaga dysku SSHD, jest buforująca pamięć flash. W laptopach jest to np. ExpressCache , w komputerach stacjonarnych można instalować takie pamięci w postaci dysków 2,5” (np. Corsair Accelerator, SanDisk ReadyCache).

Rozwiązania buforujące są niedrogie, ale ich wadą jest to, że tylko niewielka część danych jest przechowywana w szybkiej pamięci flash. Przyrost realnej wydajności dysku nie przekracza kilkunastu procent, a przyrost wydajności całego komputera jest naprawdę niewielki.

Dlatego proponujemy trzecie, najlepsze rozwiązanie – hybrydowe, łączące zwykły dysk twardy z pamięcią flash. To dwa zupełnie osobne dyski: SSD na system i aplikacje, a także HDD na dane, które nie zmieszczą się na SSD. Można je stosować nawet w laptopach, w których mieści się tylko jeden dysk – dane da się przecież przechowywać na dysku zewnętrznym.

Inne rozwiązania

W ten sposób dochodzimy do innych rozwiązań służących do przechowywania danych. Nawet jeśli brakuje miejsca na dysku zamontowanym w komputerze, nie trzeba od razu go wymieniać. Pliki można przechowywać na dysku USB, sieciowym albo w chmurze – warto pamiętać o tych sposobach. Mimo pewnych podobieństw każde służy do czegoś innego. Nawet dysk USB ma różne zastosowania. Najmniejszy USB flash (czyli popularny pendrive) służy głównie do przenoszenia plików, większy dysk przenośny 2,5” pozwala przenosić, ale i magazynować większe ilości danych, a dysk 3,5” z interfejsem USB to bardzo pojemny magazyn na dane, choć praktycznie o zerowej mobilności. Nie dość, że sam jest duży, to zawsze wymaga zewnętrznego zasilacza.

Jeśli duża przestrzeń dyskowa jest potrzebna kilku osobom jednocześnie, kupowanie kilku dysków nie ma sensu – świetnie sprawdza się dysk sieciowy NAS , choć jest on tylko tak wydajny, jak szybka jest nasza domowa sieć. A jeśli potrzebujemy danych „na wynos”, ale nie chcemy biegać z dyskami USB, idealnym (choć mało pojemnym) rozwiązaniem jest dysk chmurowy, taki jak np. Dropbox, SkyDrive czy Dysk Google.