Na szerokim ekranie

Moim zdaniem

Artur Wyrzykowski szef działu Hardware Duży monitor jest potrzebny przede wszystkim do multimediów: przeglądania i obróbki zdjęć, grafiki 3D, filmów o dobrej jakości. Czasem przydaje się też do biura. Jednak liczy się nie tylko jego przekątna, lecz również rozdzielczość – powinno być to 1920x1200 lub 1920x1080 pikseli. Dzięki niej w grach czy na zdjęciach zobaczysz więcej szczegółów, a na ekranie zmieści się więcej okienek aplikacji. Obraz o takiej rozdzielczości powinien być przesyłany w postaci cyfrowej, więc monitor powinien mieć przynajmniej jedno wejście DVI lub HDMI. Dodatki, takie jak np. głośniki, nie powinny decydować o wyborze konkretnego modelu.

O zaletach monitorów LCD nie trzeba nikogo przekonywać – warto ich używać choćby ze względu na zdrowie. Jednak osoby, które do tej pory korzystały z niewielkich modeli 15- czy 17-calowych, mogą mieć wątpliwości, czy warto płacić np. 1000 złotych za model 24-calowy o rozdzielczości HD (1920x1200). Okazuje się, że jego zalety widać nawet w niektórych zastosowaniach biurowych, a tym bardziej multimedialnych, w których taka rozdzielczość staje się standardem. Duży monitor sprawdza się też jako telewizor, świetnie wyświetla zdjęcia o dużej rozdzielczości, pozwala wykorzystać moc współczesnych kart graficznych w grach czy ogólnie grafice 3D. Trzeba jednak zwrócić uwagę nie tylko na wielkość i rozdzielczość ekranu, ale też wyposażenie monitora.

Jakość obrazu

Bogata oferta monitorów o dużych przekątnych, a także ich niskie ceny wynikają z zastosowania w nich tanich matryc typu TN (Twisted Nematic). W odróżnieniu od droższych technologii TN ma pewne wady – warto o nich wiedzieć, by kupić jak najlepszy monitor.

Przede wszystkim minusem matryc TN jest ograniczona liczba możliwych do wyświetlenia kolorów, najczęściej jest ich 262 tysiące – pozostałe są imitowane. Zwykle nie jest to zauważalne dla domowego użytkownika, może się jednak dawać we znaki w zastosowaniach profesjonalnych. Przed zakupem monitora trudno to ocenić, ale świadczą o tym parametry, takie jak różnego rodzaju błędy odwzorowania kolorów (uwzględnione w naszych tabelach testowych).

Druga wada popularnych matryc to ograniczony kąt widzenia. Obraz widziany z boku, góry lub z dołu ma inne kolory, niż oglądany na wprost ekranu. Przy dużych przekątnych ma to szczególne znaczenie. Ten parametr można jednak sprawdzić samemu w sklepie, np. kucając przed włączonym monitorem albo patrząc na obraz z góry – zmiany barw na pewno będą widoczne. Czasami przebarwienia widać nawet na wprost monitora – nie kupuj takiego modelu.

Interfejsy i inne elementy wyposażenia

Monitor najczęściej współpracuje z komputerem, ale może też z odtwarzaczem DVD, kamerą bądź aparatem cyfrowym. Istotne jest wobec tego, jakie interfejsy komunikacyjne ma dany model i czy ma dodatkowe wyposażenie (koncentrator USB, głośniki itd.).

Podstawowym analogowym wejściem wideo jest D-Sub – mają je niemal wszystkie modele dostępne na rynku. Nie zapewnia ono najwyższej jakości obrazu, ale większość modeli ma także cyfrowy interfejs DVI lub nowszy HDMI (przesyła jednocześnie obraz i dźwięk). To ostatnie pozostaje najrzadziej spotykanym rozwiązaniem – ma je połowa testowanych przez nas modeli, a są to raczej monitory niedrogie.

Nieliczne monitory mają zestaw głośników stereo niskiej mocy, a w konsekwencji dodatkowe gniazda: wejście audio czy wyjście słuchawkowe. Rozwiązanie to często się przydaje w ograniczonej przestrzeni, np. w biurze, gdzie nie można ustawić porządnego zestawu głośnikowego, a wbudowane głośniczki są wystarczające. Jakość dźwięku z nich jest najwyżej akceptowalna, dlatego melomani czy zdeklarowani gracze i tak zapewne zainwestują w oddzielny zestaw głośnikowy.

W monitorach LCD można spotkać także inne dodatki – tunery telewizyjne, kamerki internetowe, a nawet wbudowane odtwarzacze multimedialne. Zakup takiego monitora zależy od preferencji użytkownika, jednak uprzedzamy, że wybór takich modeli jest bardzo mały.

Standardy jakości

Jakość monitora można określić nie tylko na podstawie wyświetlanego obrazu czy wyposażenia, ale także jego zgodności z międzynarodowymi normami. Norma ISO 13406-2 określa liczbę dopuszczalnych uszkodzonych pikseli. Najczęściej spotykana klasa druga tej normy dopuszcza dwa uszkodzone piksele lub pięć subpikseli na 1 milion. Tak więc każdy z producentów akceptuje pewne wady matrycy, których serwis nie uzna za usterkę. Zdarzają się jednak promocje polegające na tym, że monitor jest bezpłatnie naprawiany, gdy jakiekolwiek uszkodzenie matrycy pojawi się np. w ciągu 30 dni od daty zakupu. Ponadto jakość matryc stale się poprawia, uszkodzenia pikseli występują coraz rzadziej.

Inny jest popularny zestaw standardów dotyczących ergonomii, zużycia energii, promieniowania i szkodliwości monitorów dla środowiska. Określają to normy szwedzkiej konfederacji TCO. Monitory zgodne z szeregiem reguł otrzymują certyfikat, o czym świadczy m.in. naklejka TCO’03, TCO’04, TCO’05 itd. na obudowie monitora.