Czas dwóch rdzeni

Wydajność procesorów w wybranych testach

Nie można jednoznacznie powiedzieć, że jeden procesor jest szybszy od drugiego. Przeprowadzone testy wykazały, że układy AMD w części testów wypadają lepiej (np. w grach), w innych pozostają w tyle za Intelem. O zdecydowanej przewadze Intela często decydują inne czynniki, takie jak podatność na overcloc-king, czy też nieco atrakcyjniejsza cena samego procesora.

Co się zmieniło?

Ostatni test procesorów opublikowaliśmy w PC Formacie 5/2007. Testowaliśmy procesory w cenie do 1000 zł. Zwyciężył Intel Core 2 Duo E6400 kosztujący 910 zł. Dziś prezentujemy modele dwukrotnie tańsze. Jednak w kilku wypadkach są to te same układy, tylko ich ceny drastycznie spadły. Pojawiły się też jeszcze szybsze modele, ale także nowe, energooszczędne układy, wytwarzane w nowej technologii. Z rynku zniknęło wiele modeli jednordzeniowych i pierwsze układy z podwójnym rdzeniem (Pentium D).

Jaka podstawka do jakiego procesora

W przypadku procesorów Intela sytuacja z podstawkami jest nadzwyczaj klarowna, bo na rynku funkcjonuje tylko jedno złącze LGA775. Niestety, nie oznacza to, że do dowolnej płyty można zastosować dowolny procesor. O tych możliwościach decyduje zarówno chipset płyty głównej, jak i jego wersja. Na przykład płyty z wczesną wersją świetnego chipsetu P965 nie umożliwiały pracy procesorów Core 2 Duo, z późniejszą – już na to pozwoliły.

W przypadku procesorów AMD na rynku dostępne są płyty z podstawką AM2, a także jej rozwinięciem AM2+. (mechanicznie niczym się nie różnią). Płyta z podstawką AM2+ jest przeznaczona do procesorów AMD Phenom i obsługuje szynę HyperTransport 3.0 o zwiększonej częstotliwości. Phenomy powinny działać także na płytach AM2, oczywiście po aktualizacji BIOS-u. Jednak docierają do nas informacje, że czasem na starszych płytach układy te nie działają.

1. miejsce - Intel Core 2 Duo E4600

Najszybszy przedstawiciel procesorów średniego pułapu cenowego. Ma całkiem sporą wydajność, w grupie modeli kosztujących do 500 zł jego pozycji zagrozić może tylko Athlon X2 5600+, który lepiej wypada w grach. Mocną stroną procesora Intel jest jednak lepsza podatność na overclocking, dzięki czemu bardzo łatwo można dodatkowo zwiększyć jego osiągi. Procesory z linii E4x00 dysponują mniejszą pamięcią podręczną poziomu drugiego (2 MB) i pracują z szyną o częstotliwości 800 MHz.

PLUSY:

• Dobra wydajność
• Podatność na podkręcanie
• Dwa rdzenie

MINUSY:

• Brak funkcji wirtualizacji

2. miejsce - AMD Athlon 64 X2 Dual-Core 5600+

Najpopularniejsza linia procesorów firmy AMD. W zestawieniu z procesorami Core 2 Duo uwidoczniają się braki w leciwej już architekturze procesorów AMD. Mimo to wyżej taktowane układy mogą rywalizować z układami konkurencji. Co więcej, w niektórych aplikacjach spisują się lepiej niż procesory Core 2 Duo. Niestety, topowe modele AMD Athlon 64 X2 Dual-Core podkręcają się bardzo słabo. Decydując się na taki procesor, można oszczędzić nieco na płycie głównej, bo płyty AMD są tańsze od odpowiedników Intela.

PLUSY:

• Dobra wydajność w grach
• Dwa rdzenie
• Tańsze płyty główne

MINUSY:

• Nieco wyższa cena od porównywalnych produktów konkurencji
• Bardzo słaba podatność na overclocking

12. miejsce - Intel Pentium Dual-Core E2140

Dual-Core to ekonomiczna odmiana procesorów dwurdzeniowych, wywodząca się z Core 2 Duo. Ich pamięć podręczna została ograniczona do 1 MB, a procesory wykorzystują szynę FSB 800 MHz. Podobnie jak modele E4x00, nie obsługują sprzętowej wirtualizacji. Wymienione cechy, a także niskie częstotliwości pracy i proces produkcyjny 65 przyczyniają się do dużych możliwości podkręcania. W trakcie testów model E2140 udało się nam podkręcić o ponad 90 procent. W efekcie stał się wydajniejszy niż najszybszy E4x00.

PLUSY:

• Atrakcyjna cena
• Niezła wydajność
• Wysoka podatność na podkręcanie
• Dwa rdzenie

MINUSY:

• Brak wsparcia dla wirtualizacji

13. miejsce - AMD Athlon X2 Dual-Core BE-2350

Firma AMD postanowiła wyraźnie odseparować niektóre nowe układy od starszych modeli. Układy z opisywanej serii cechują się niskimi częstotliwościami pracy, stanowią więc ekonomiczną linię procesorów dwurdzeniowych. Athlony X2 z tej serii bazują na rdzeniu Brisbane (65 nm), ich pobór mocy nie przekracza 45 W, a to oznacza, że układy te wytwarzają niewielką ilość ciepła. Trzeba też przyznać, że w porównaniu z wydajniejszymi modelami procesorów te całkiem nieźle się podkręcają.

PLUSY:

• Mały pobór mocy
• Mała emisja ciepła
• Podatność na podkręcanie
• Dwa rdzenie

MINUSY:

• Stosunkowo niska wydajność

15. miejsce - AMD Athlon 64 LE-1600

Nowa, niskobudżetowa odmiana procesorów z jednym rdzeniem, które zastępują Athlony 64. Różnią się od poprzednich zmniejszonym poborem mocy (maks. 45 W), co pozwala na ich pasywne chłodzenie i wykorzystanie w cichym pececie. Do zalet należy zaliczyć możliwość zainstalowania procesora nawet na starej płycie głównej. Niestety, jak na dzisiejsze czasy, układy te nie mogą rywalizować nawet z najtańszymi procesorami dwu- rdzeniowymi, trudno z czystym sumieniem polecić zakup takiego proesora.

PLUSY:

• Bardzo dobra relacja ceny do możliwości
• Niski pobór mocy
• Mała ilość emitowanego ciepła

MINUSY:

• Słaba wydajność jak na dzisiejsze czasy
• Jeden rdzeń

16. miejsce - AMD Sempron LE-1100

Współczesne Semprony z oznaczeniami LE-1xxx mają stanowić najbardziej atrakcyjną cenowo grupę procesorów, ale przy wydajności znacznie ustępującej tanim układom dwurdzeniowym nawet ich cena nie wygląda atrakcyjnie. W stosunku choćby do szybszego Athlona 64 różnica w cenie jest minimalna, kusić może jedynie mały pobór mocy oraz emisja ciepła, przez co Sempron może stanowić podstawę cichego komputera biurowego. Do domu zdecydowanie nie polecamy – lepiej dołożyć 100 zł i kupić procesor dwurdzeniowy.

PLUSY:

• Bardzo niska cena
• Niski pobór mocy
• Słabe nagrzewanie się podczas pracy

MINUSY:

• Mizerna wydajność
• Jeden rdzeń